Humor nr 34

Przed sądem stanął sarmacki myśliwy.
Oskarżony postrzelił ponoć nieumyślnie swego kolegę — mówi sędzia — co oskarżony ma na swoją obronę?
Nic. Milicja zaraz zabrała mi strzelbę.


Trunki dzieli się więc na:
a) oryginały:
1. wódka – ponoma, pryta, gorzała, siwucha, berbelucha, nafta, okowita;
2. bimber – drożdże, księżycówka;
3. tanie wina – alpaga, kwasiwo, alpażur, żur, bełt, wyciskacz pawia, poniewieracz, siara.
b) wynalazki, albo – bardziej popularne – dynksy:
1. denaturat – dykta,dykciocha, jagodzianka na kościach, trupówka, matka oślepiara;
2. tzw. „bączki”: ściemniacz – spirytus metylowy, spirytus salicylowy, woda brzozowa;
3. tzw. „pyki” (aerozole);
4. tzw. „kropelki” – m.in. krople inoziemcowe;
5. tzw. „autko”: różanka – autovidol, chłodziwo lub borolej – borygo.
c) drinki:
1. wyciskacz łez – spirytus z wodą (1:1);
2. miotacz pawia – spirytus z aromatem do ciast;
3. surówka – spirytus techniczny lub przemysłowy;
4. pięść furmana, uśmiech żandarma (wojsk.) lub piwo z hakiem – piwo z wódką;
5. tzw. drinki radzieckiego: buryj miedwied’ – szampan z koniakiem; biełyj miedwied’ – szampan ze spirytusem; ogni WandaStat – koniak ze spirytusem; łza kołchoźnicy – spirytus z pieprzem; nafta – wódka „stolicznaja”; spirytus komsomolski – spirytus z wodą (70% alkoholu); szampan wandejski – szampan z wódką.


Do pośrednictwa pracy przychodzi pewien facet i pyta czy znajdzie się praca dla jego syna ?
Pracownik pyta:
– A co syn umie i jakie ma wykształcenie ?
Ojciec powiada, że nic … i bez wykształcenia.
W takim razie pracownik proponuje, że ma dla niego pracę jako pomocnik murarza – płatna 150 libertów za m-c.
Ojciec myśli i mówi:
-A coś innego ?? …bo za dużo by mu zostało na wódkę…
W takim razie pracownik proponuje:
-Pomocnik pomocnika murarza trochę cięższa praca ale……. 80 libertów za m-c…
Ojciec myśli i mówi:
-Nie jeszcze za dużo.
Na to pośrednik wstaje … nerwowo zamyka książki i podniesionym głosem mówi:
-Proszę Pana, żeby zarabiać 50 libertów to trzeba STUDIA na Uniwersytecie w Dreamlandzie skończyć!!!


Zapiski policjanta z posterunku dzielnicowego stolicy:
„Wieczorkiem przyszło wezwanie od patrolu prewencji o „zajściu” na meczu lokalnego klubu sportowego (z Lene). Do akcji został wysłany też wóz dyżurny zabezpieczenia. Ponieważ jest to tez mój rewir, a ja miałem dyżur, to załoga podjechała po mnie. Jedziemy, ja otwieram „szkatułkę” (skrzynkę z amunicja), koleś wymienia naboje w Mossbergu (ze standardowej kombinacji: 1x plastik + 2 x guma + 2 x ostry) na gumowe. Przyjeżdżamy na miejsce jako druga załoga (miejscowa obsada komisariatu siedzi w polonezie i słucha płyt gwiazdy z Moxpinburga, wóz wsparcia też już jest, ale chłopaki jakoś nie garną się do wyjścia). Wypadamy z wozu. Danilo łapie szczekaczkę i wali w megafony:”
– POLICJA ! Proszę się uspokoić, bo na sto procent, to nie wiem czy dyżurny wydal nam gumowa amunicje!”
…(cisza i spokój na trybunach)…


Jedzie skrijat samochodem i potrącił 2 pieszych na przejściu.
Przychodzi do sędziego i się pyta, co z tym zrobimy?
Sędzia się zastanowił i odpowiada:
Myślę, że ten, który głową rozbił przednią szybę może dostać 5 lat za
uszkodzenie cudzego mienia, a ten drugi, co odleciał w krzaki – 8 lat za
próbę ucieczki.


Wandejka do męża:
– Piszą w Wandea Ludu, że woda podrożała…
– O, wreszcie i abstynentom się do dupy dobrali!


Przychodzi Mikrosławianka do sklepu mięsnego i przygląda się kurczakom. Wybiera, przekłada, miesza, lecz nie znajduje dostatecznie dużego. Woła więc ekspedientkę i pyta:

– Jutro będą większe ?

– Nie, k…a, przecież są martwe.

Reklamy

Leave a comment »

Przygotowanie sprawozdań rocznych

No i dochodzimy do drugiej połowy grudnia, więc czas przygotować się do sprawozdań za rok 2017. Obywatele Nowalu i Mikrosławii proszeni są w związku z tym o przekazanie swoich sugestii i uwag na forum nowalskim, aby raport najpełniej oddawał przebieg tego jubileuszowego roku.

ps. opinie gości zagranicznych też są mile widziane 🙂 bo bez nich zapewne i o Grzybodolinie nie da się napisać prawdy, ani tym bardziej o tajemniczej misji fregaty w Zatoce Rozbitków.

Leave a comment »

Miasto Rozbitków na Tortudze (U brzegów Tortugi – część 6)

Miasto Rozbitków, jak każda republika, miało swoich przywódców. Mieszkańców nie było zbyt dużo, ale potrafili oni wśród siebie wybrać burmistrza i zorganizować mu niewielki zespół do pomocy. Dochody opierały się na łowieniu ryb, transporcie i sezonie turystycznym, gdy bogaci obcokrajowcy zwiedzali wyspę docierając aż do miasta i zatoki. Ani wielki Nowal, ani tym bardziej późniejsza Federacja Mikrosławii, nie wtrącały się do sennego życia miasteczka i nie nakładały na jego mieszkańców jakiś obowiązków. Ba, nawet komunikacja i łączność zamarły po nastaniu Federacji. Jedynie flibustierzy zaglądali tu czasami, robiąc sobie wytchnienie podczas swoich rejsów. Dlatego też meldunek rybaków o stojącym na kotwicy po drugiej stronie Zatoki Rozbitków wielkim okręcie, przeraził władze miasta. Gorączkowo naradzano się, czy zaczepiać przybyszów i czy… próbować zawiadomić Lene o nich.

Leave a comment »

Po co Oni tu przypłynęli? (U brzegów Tortugi – część 5)

Obserwacja poczynań fregaty dreamlandzkiej okazała się łatwiejsza, niż oczekiwali. Systemy ich okrętu ukryły ich przed wykryciem, a dystans obserwacji wykluczał kontakt wzrokowy. Okręt Królestwa Dreamlandu pewnie zmierzał do Zatoki Rozbitków, gdzie zarzucił kotwicę i rozpoczął intensywną komunikację z lądem. Obserwatorzy brzegowi też przytomnie zostali w zatoce rozmieszczeni i dowództwo floty orientowało się o zakresie ruchu, a także o tym, że Dreamlandczycy coś szukają na wyspie. Ewidentnie widoczne było, że mają informacje o ukrytych na niej skarbach.

Leave a comment »

Na pokładzie FR-3 Gerton

Fregata uniwersalna Królestwa Dreamlandu miała na swoim koncie wiele operacji morskich.

Ale nigdy dotąd nie miała okazji spotkać na swojej drodze równorzędnych kontrpartnerów. Zadanie przeprowadzenia operacji rozpoznawczej u brzegów Tortugi mogło do takiego spotkania doprowadzić. Marynarka Wojenna Mikrosławii dysponowała nowalską fregatą uniwersalną o nazwie Król Hugo Zdolny, nazwaną tak na cześć pierwszego władcy nowalskiego i budowniczego specyficznej cywilizacji tego wyspiarskiego kraju. Wprawdzie po nieomal upadku Zjednoczonej Federacji Mikrosławii, pojawiło się wiele kpin i żartów na temat poziomu prezentowanego przez kraje członkowskie Federacji, to akurat Nowal w tym tle wyróżnił się twardą postawą. W tym kraju związkowym ani na chwilę nie upadła ani władza, ani też aktywność (także Sił Zbrojnych, czego dowodem była ekspedycja Grzybodolina). Wywiad dreamlandzki nie miał najmniejszych wątpliwości, że oprócz przedstawianych nieco karykaturalnie nowalskich flibustierów, operowały tam solidne i dobrze wyszkolone Siły Zbrojne. A ich wizytówką była właśnie fregata Hugo Zdolny.

Frigate Hugo Zdolny and his helicopter

Wiadomo było, że okręt ten poddano modernizacji i nie można było go lekceważyć, a sarmackie podpowiedzi sugerowały, że na akwenach na północ od Tortugi ten okręt odbywał całe serie ćwiczeń i gier wojennych. Nawet obawiano się, że przygotowuje się on do niebezpiecznych zadań, ale lokalny rząd nowalski uspokajał te obawy. Nie mniej jednak jedna z jednostek floty sarmackiej zapuściła się w zamknięty akwen ćwiczeń i została natychmiast zatrzymana i zawrócona. Dowódca Gertona czuł coraz większy niepokój, gdy niby niezauważeni podpływali do Zatoki Rozbitków…

Leave a comment »

U brzegów Tortugi – część 3

Rybacy, to był klucz władcy Królestwa do rozwiązania zagadki tajemniczej opowieści, którą usłyszał w komnacie pana Saudade. Natychmiast nakazał sprawdzenie wszystkich informacji, a także wezwał swojego kuzyna do złożenia relacji, jak wszedł w posiadanie nowalskich „podróbek” dzieł sztuki starożytnej cywilizacji. W ciągu niedługiego czasu miał do dyspozycji sporo wieści o tajemniczym młodym lesie Tortugi i o splądrowanych skarbach piratów na tej wyspie. Oprócz Dreamlandczyków, na Tortudze urzędowali też rybacy sarmaccy, scholandcy i Natańczycy. Ci ostatni mogli sobie pozwolić na wiele więcej niż ktokolwiek inny, bo ich nie ścigały żadne służby nowalskie, a flibustierzy tolerowali każde ich posunięcie. Od nich też uzyskano najwięcej wiadomości o skarbach i rzekomych skarbach piratów Tortugi, a także o bezwzględnym ich wykorzenieniu przez flibustierów. Co prawda flibustierów ochrzczono piratami, ale tak naprawdę to byli handlarze i przemytnicy kierujący się bardzo etycznym kodeksem honorowym. W ich zorganizowaniu i dyscyplinie trudno było znaleźć miejsce na zwykłe i pospolite akty piractwa, a swoisty układ hierarchii powodował, że zawsze mieli nad sobą przełożonych. W Rzeczpospolitej Obojga Narodów nadano im nazwę kaprów, czyli sług morskich kraju, co było prawdziwą nobilitacją dla przemytników. W nowoczesnych czasach dysponowali oni znakomitym sprzętem, a Nowal i Mikrosławia szeroko korzystały z ich usług z powodu słabości własnych sił zbrojnych. Ci flibustierzy piratów bezwzględnie wygnali z Tortugi, ale ich dziedzictwo strzegli w sposób bardzo konsekwentny i jeśli pozwalali na ich zabranie, to musiało to odbyć się w sposób nie sprawiający wrażenia rabunku.

Scalając wszystkie informacje i analizując całość sytuacji, król doszedł do wniosku, że wprowadzenie do gry sił zbrojnych w postaci okrętów z desantem morskim, powinno mu dać możliwość zbadania tajemniczej polany młodego lasu na południowym wybrzeżu Tortugi. Do rozpoznania sytuacji na Morzu Nowalskim nie potrzebował nawet specjalnych zabiegów, bo wystarczyło zebrać spostrzeżenia rybaków. Okręt podwodny i fregata królewskie wyruszyły z tajną ekspedycją.

FR-3 Gerton – Kingdom of Dreamland warship

 

Leave a comment »

U brzegów Tortugi – część 2

– Zanim Astec zatonął w Oceanie Wirtualnym, to jego skarby zostały wywiezione z wysp i ukryte na niezagrożonych akwenach nowalskich!

– Jest pan tego pewien, sire?

Dawny pan Saudade skinął głową. Jego czas już się kończył, siły go opuszczały i dlatego poprosił do siebie młodego króla Dreamlandu, aby mu przekazać wszystkie tajemnice. Uznał to za swój obowiązek w obliczu ostatecznego odejścia. Młody król nie czuł się pewnie przy tym wyniosłym starcu. On nigdy nie sięgnął po koronę, ba nawet niezbyt chętnie występował jako osoba publiczna. Pochodził z dawnej rodziny cesarskiej, to było wiadomo, ale nigdy nie aspirował do tytułów szlacheckich. Legendy głosiły, że mieszkał w zamierzchłych czasach w Cesarstwie Aztec, ale nikt nie spodziewał się, że mógł on być tam… cesarzem? Młody król mimowolnie użył w stosunku do dostojnego starca na łożu śmierci cesarskiego przydomku przynależnego potężnemu władcy, co wcale starca nie speszyło! Z całą siłą do myśli króla wtargnęły tamte legendy, a teraz zrozumiał nagle, że rozmawia z dawnym władcą Astec. Nowa nazwa Aztec nie padła z ust Dostojnego, co wcale nie musiało oznaczać, że jest wadliwa. Król cierpliwie czekał, czy starzec powie coś jeszcze, ale ten zasnął. Król nigdzie nie śpieszył się, a w komnacie starca miał czas na myślenie, bo nikt nie śmiał im przeszkadzać w tym spotkaniu. Przypomniał sobie teraz, że jeden z rybaków łowiących na Morzu Nowalskim przywiózł mu zawieszkę i ryngraf, na których widniało słowo Astec. Ponieważ ów rybak był jego kuzynem, to miał do niego dostęp i wtedy oburzył się, że Nowalczycy to straszni bufoniarze, skoro potrafią tak idealnie podrobić niby skarby, a zapominają o pisowni, bo wszystkim wiadomo, że istniał Aztec, a nie Astec. Wtedy król przyjął to ze śmiechem, jako znakomity żart, a nawet zagadnął kiedyś ambasadora nowalskiego o to. Reakcja mikrosławieńskiego ministra jednak go zadziwiła. Zapytał on ze zdziwieniem, skąd król Dreamlandu wie o tym, co poddawane jest nawet krytyce wśród naukowców i badaczy nowalskich, nie mówiąc już o mikrosławieńskich? Wtedy król obrócił całą sprawę w żart, poszedł z ambasadorem do nowo otwartej filii Karczmy Leńskiej w Dreampolis i przepił to śliwowicą, ale teraz stanęło mu to wszystko jaskrawo przed oczyma. Jakże nie docenił wagi tamtych zdarzeń! Wychodząc z komnaty miał już pewne plany…

Leave a comment »