U brzegów Tortugi – część 2

– Zanim Astec zatonął w Oceanie Wirtualnym, to jego skarby zostały wywiezione z wysp i ukryte na niezagrożonych akwenach nowalskich!

– Jest pan tego pewien, sire?

Dawny pan Saudade skinął głową. Jego czas już się kończył, siły go opuszczały i dlatego poprosił do siebie młodego króla Dreamlandu, aby mu przekazać wszystkie tajemnice. Uznał to za swój obowiązek w obliczu ostatecznego odejścia. Młody król nie czuł się pewnie przy tym wyniosłym starcu. On nigdy nie sięgnął po koronę, ba nawet niezbyt chętnie występował jako osoba publiczna. Pochodził z dawnej rodziny cesarskiej, to było wiadomo, ale nigdy nie aspirował do tytułów szlacheckich. Legendy głosiły, że mieszkał w zamierzchłych czasach w Cesarstwie Aztec, ale nikt nie spodziewał się, że mógł on być tam… cesarzem? Młody król mimowolnie użył w stosunku do dostojnego starca na łożu śmierci cesarskiego przydomku przynależnego potężnemu władcy, co wcale starca nie speszyło! Z całą siłą do myśli króla wtargnęły tamte legendy, a teraz zrozumiał nagle, że rozmawia z dawnym władcą Astec. Nowa nazwa Aztec nie padła z ust Dostojnego, co wcale nie musiało oznaczać, że jest wadliwa. Król cierpliwie czekał, czy starzec powie coś jeszcze, ale ten zasnął. Król nigdzie nie śpieszył się, a w komnacie starca miał czas na myślenie, bo nikt nie śmiał im przeszkadzać w tym spotkaniu. Przypomniał sobie teraz, że jeden z rybaków łowiących na Morzu Nowalskim przywiózł mu zawieszkę i ryngraf, na których widniało słowo Astec. Ponieważ ów rybak był jego kuzynem, to miał do niego dostęp i wtedy oburzył się, że Nowalczycy to straszni bufoniarze, skoro potrafią tak idealnie podrobić niby skarby, a zapominają o pisowni, bo wszystkim wiadomo, że istniał Aztec, a nie Astec. Wtedy król przyjął to ze śmiechem, jako znakomity żart, a nawet zagadnął kiedyś ambasadora nowalskiego o to. Reakcja mikrosławieńskiego ministra jednak go zadziwiła. Zapytał on ze zdziwieniem, skąd król Dreamlandu wie o tym, co poddawane jest nawet krytyce wśród naukowców i badaczy nowalskich, nie mówiąc już o mikrosławieńskich? Wtedy król obrócił całą sprawę w żart, poszedł z ambasadorem do nowo otwartej filii Karczmy Leńskiej w Dreampolis i przepił to śliwowicą, ale teraz stanęło mu to wszystko jaskrawo przed oczyma. Jakże nie docenił wagi tamtych zdarzeń! Wychodząc z komnaty miał już pewne plany…

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: